গৌৰাঙ্গ প্ৰেম স্বামী

১৯৫৪ চনৰ ১২ মাৰ্চত বাংলাদেশৰ ঢাকাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল গৌৰাংগা প্ৰেম স্বামীৰ। শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ আধ্যাত্মিক প্ৰৱণতা আৰু ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ প্ৰতি গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল। ১৯৭৬ চনত কলকাতা আৰু অসমত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে শ্ৰীল প্ৰভুপাদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বেক টু গডহেড আলোচনীৰ সন্মুখীন হয়। এই মুখামুখিয়ে তেওঁক বস্তুগত সাধনা ত্যাগ কৰি কৃষ্ণ চেতনাৰ প্ৰতি নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।

১৯৭৯ চনৰ ৩ ফেব্ৰুৱাৰীত শ্ৰীধম মায়াপুৰত ইস্কনত যোগদান কৰে।নতুন প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ইস্কন মায়াপুৰ গুৰুকুলা আশ্ৰমত শিক্ষক হিচাপে সেৱা গ্ৰহণ কৰে। সেই বছৰতে পৰম পূজনীয় জয়পতক স্বামী মহাৰাজৰ পৰা প্ৰথম দীক্ষা লাভ কৰি গৌৰাংগ প্ৰেম দাস নাম দিয়া হয়। ১৯৮০ চনত তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে দীক্ষা লাভ কৰে আৰু সেই বছৰতে তেওঁৰ আজীৱন নাম-হাট প্ৰচাৰ বিভাগত সেৱা আৰম্ভ হয়।

২০০২ চনত ইস্কনৰ জ্যেষ্ঠ নেতাৰ পৰামৰ্শ মতে আৰু তেওঁৰ দীক্ষাপ্ৰাপ্ত আধ্যাত্মিক গুৰুৰ অনুৰোধত তেওঁ এইচ. তেওঁৰ নেতৃত্বত ইস্কন নাম-হাট্টাৰ যথেষ্ট সম্প্ৰসাৰণ হৈছে, য’ত নৱদ্বীপ মণ্ডল পৰিক্ৰমা, ৰাথা যাত্ৰা, নাম-হট্টা মেলা, ভাৰ্চুৱেল প্ৰচাৰৰ প্ৰচেষ্টাত অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পাইছে— আনকি ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়তো।

বহু কষ্টৰ মাজতো গৌৰাংগ প্ৰেম স্বামীয়ে অক্লান্তভাৱে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত—বিশেষকৈ পশ্চিমবংগ, ওড়িশা, আৰু অসমত—গ্ৰন্থ বিতৰণ, হৰিকথা, নাগৰ শংকীৰ্তন, প্ৰসাদম বিতৰণৰ কামত নিয়োজিত হৈ আহিছে। ১৯৯৪ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে তেওঁ বৃহৎ পৰিসৰৰ নাম-হট্টা পণ্ডল কাৰ্যসূচীৰ নেতৃত্ব দিছিল, ব্যক্তিগতভাৱে আধ্যাত্মিক নাটক, কীৰ্তন, আৰু বক্তৃতাৰ তদাৰক কৰিছিল।

১৯৮৮ চনৰ পৰা গৌৰাংগ প্ৰেম স্বামীয়ে ইস্কন মায়াপুৰৰ নাম-হাট প্ৰচাৰ বিভাগৰ মুখ্য আঞ্চলিক সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে, ৩০,০০০ৰো অধিক শ্ৰদ্ধা-কুটী, ৪৪টা নাম-হাট কেন্দ্ৰ, ৫,০০০ৰো অধিক নামা-হাট সংগ, অভাৰকে ধৰি এক বিশাল আধ্যাত্মিক নেটৱৰ্ক গঢ়ি তুলিছে ৬,০০০ স্থানীয় নেতা, ১৪০ জনতকৈ অধিক নিষ্ঠাবান ব্ৰহ্মচাৰী প্ৰচাৰক, আৰু এক লাখতকৈ অধিক ভক্তৰ মণ্ডলীৰ ঘাটি।

গুৰুজনাৰ নিৰ্দেশ পূৰণৰ বাবে আৰু ইস্কন জিবিচিৰ অনুমোদন সাপেক্ষে গৌৰাংগ প্ৰেম স্বামীয়ে ২০২৩ চনত দীক্ষাগ্ৰহণকাৰী আধ্যাত্মিক গুৰুৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।

তেওঁৰ অনুশাসন, নম্ৰতা আৰু অদম্য নিষ্ঠাৰ বাবে তেওঁক বহুলভাৱে সন্মান কৰা হয়, যিয়ে হাজাৰ হাজাৰ লোকক ভক্তিৰ পথ আকোৱালি ল’বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে। তেওঁ সঁচাকৈয়ে এই নীতিটোক জীয়াই ৰাখে: “উপদেশতকৈ উদাহৰণ শ্ৰেষ্ঠ”—কেৱল শিক্ষা দিয়াই নহয়, কৃষ্ণ চেতনাক বিশুদ্ধতম ৰূপত জীয়াই থকা।

তেওঁৰ পদুম মুখৰ পৰা গৌৰা-কথা শুনিলে এনে লাগে যেন আপুনি ব্যক্তিগতভাৱে চকুৰ সন্মুখতে ঐশ্বৰিক লীলাৰ উন্মোচন প্ৰত্যক্ষ কৰি আছে।